เอ๊ะทำยังไงอะไรยังไง งง

posted on 16 Jun 2009 20:26 by flytothebluesky in Missions

มาอีกแล้วหลังจากหายไป...สักพัก

มีเรื่องมากมายเว่อร์วายมาเล่าให้ฟังกันอีกแล้ว

เริ่มจากเปิดเทอมมาได้เรียนกับอาจารย์เกาหลี สองท่าน

ท่านแรกคือเจ้าเก่านายเดิม ท่านอาจารย์คิม

ส่วนอีกท่านเป็นอาจารย์ที่เพื่อนบอกว่าเป็นนาย

มีนามว่า คิม ซู บิน ...อีชั้นก็เรียกเต็มที่ว่า

ด้วยความที่มั่นใจมากว่าท่านเป็นนายแน่นอน

เลยเล่นมุกกันไป

ญดา: เอ้ย แก..รู้ป่าวว่าอาจารย์คนใหม่ที่ว่าอ่ะ จริงๆแล้วคนไทยนะ

เพื่อน: อ้าวจริงดิ ไหนว่าชื่อ คิมซูบินไง

ญดา: ก็นั่นแหล่ะ จริงๆแล้วเค้าเป็นคนไทย

เพื่อน: ลูกครึ่งเหรอ

ญดา: เปล่า เค้าเป็นคนไทย ไปแต่งงานกะคนเกาหลี

        ก็เลยใช้สกุลคิม ตอนอยู่ไทยอ่ะชื่อ สุบิน

เพื่อน: ไอ้เชี่ย

หลังจากเรียนวิชาอาจารย์สุบิน ( ซูบิน ) เสร็จแล้วนั้น

อาจารย์อุ้มแฮปปี้ของเราก็เดินเข้ามาในห้อง

AHP: นักเรียนคะ วันนี้ครูมีข่าวดีจะแจ้งให้ทราบ

        ทางสถานทูตเราต้องการนักศึกษาเข้าร่วมค่าย

        ที่จัดขึ้น ณ ประเทศเกาหลีใต้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

        ใดๆทั้งสิ้น เป็นเวลา 15 วัน ซึ่งเราได้รับโควต้ามา

        ทั้งหมดจำนวน............1 คนค่ะ

นักเรียน: โห..........มากมาย

AHP: อยากให้นักเรียนมาลงชื่อสมัครภายในวันนี้นะคะ

        เอาเป็นว่าตามมาเลยละกัน ค่ายนี้เน้นเกาหลีอังกฤษค่ะ

____________ ประกาศเสร็จ __________________

ด้วยความที่มันเน้นภาษาอังกฤษ เหล่าทีมชาติเกาหลี

และทีมชาติอังกฤษทั้งหลายก็รีบวิ่งกรูกันไปสมัครทันที

รวมไปถึง น้องดาลี่น้อยๆ คนนี้ด้วย 55555 +

( ซึ่งไม่ติดทีมชาติใดๆทั้งสิ้น เห็นว่าฟรีเลยไป  )

พอลงชื่อเสร็จ อาจารย์ก็แจ้งว่าเราจะสัมภาษณ์กันวันจันทร์หน้า

ซึ่งอีนังนี่ก็ไปลั่นล้าทานอาหารกลางวันอย่างสำราญใจ

สักพัก.............

" 누나 ~ 전화 받아 !!!! " เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

เพื่อนทีมชาติเกาหลีโทรมาแจ้งว่า

" เอ้ยจารย์บอกว่าเปลี่ยนมาเป็นสัมภาษณ์วันนี้บ่ายโมง "

ซึ่งขณะนั้นกะลังเอาลิ้นดุนขนมจีนแกงเขียวหวานที่ติดเหล็กเล่นอยู่

" อ้าวเห้ย จริงดิ...ชิบแล้วไงล่ะ "

ไม่กงไม่กินมันต่อแล้ว วิ่งกระหืดกระหอบมาห้องภาค

ด้วยความ(ไม่คิดจะ)หวัง ว่าตัวเองจะได้รับทุนนี้เลย

ขณะที่เตรียมรอเชือดก็ยังคงเอาลิ้นแหย่เหล็กเล่น

หวังเพียงว่าขอให้เศษอาหารหายไป.......

ทีมชาติคนแล้วคนเล่าเดินเข้าห้องสัมภาษณ์ด้วยใจสู้ตาย

คนแรก : หายไปเกือบยี่สิบนาที....ออกมาอย่างยิ้มเฝื่อนๆ

            และรอยน้ำตาซึม...............ทำไมอ่ะ ?

คนที่สอง : หายเข้าไปเกือบยี่สิบนาที.....

               และออกมากราบพื้น.........อะไรอ่ะ ?

คนที่สาม : หายเข้าไปเกือบยี่สิบนาทีอีกเช่นกัน

               และออกมา...ก็ปล่อยโฮมากมาย....คืออะไร ?

คนที่สี่ : นางงามของเรา .....

           " พอเข้าไปใช่ปะ ก็ 안녕하세요....

            แล้วก็ 안녕히계세요 เดินออกมาเลย"

            แต่นางงามของเราก็หายไปยี่สิบนาทีเช่นกัน

และคนที่ห้า.....ของนางสาวดาลี่นี่เอง

คิดสภาพห้องสัมภาษณ์ที่กรรมการสี่คนนั่งเป็นครึ่งวงกลม